در زمان امام على عليه السّلام رخ داد و مردم چگونگى مبارزه با پيمان‌شكنان را از ايشان آموختند . » « 1 » ( فلم يكن للشاهد أن يختار ) اگر بيعت از طرف تعداد زيادى از صحابه و ديگران صورت گيرد ، شخصى كه با او بيعت مىشود ناگزير به پذيرش آن است و نمىتواند اظهار مخالفت كرده يا آن را رد كند . ( و لا للغائب ان يردّ ) كسانى كه نيز در اين بيعت حضور نداشتند ، ناگزير به پذيرش آن هستند ، اين استدلال ، معاويه و سپاهيان جمل را رسوا مىكند . . . آنها خلافت خلفاى سه‌گانه نخستين را پذيرفتند ؛ زيرا خلافت آنها با بيعت مهاجران و انصار استوار گشت و خلافت امام عليه السّلام نيز اين‌چنين بود . پس چگونه آن‌چه را كه قبلا تأييد كرده‌اند اكنون رد مىكنند ؟ بسيارى از تاريخ‌نگاران و نويسندگان كتاب‌هاى سيره مىگويند : اصحاب پيامبر صلّى اللّه عليه و إله درباره بيعت ابو بكر اتفاق‌نظر نداشتند و سعد بن عباده و نيز ديگر اعضاى خانواده‌اش با ابو بكر بيعت نكردند ، بنى هاشم و يارانشان نيز بيعت نكرده بودند . « 2 »

--> ( 1 ) . على بن ابى طالب عليهما السّلام بقية النبوة و خاتم الخلافة : 375 و 377 و نيز نك : المجموع : 20 / 212 ؛ مغنى المحتاج : 4 / 111 ؛ حلية الاوليا : 8 / 231 ؛ السراج الوهاج : 512 ؛ سبل السلام : 3 / 257 ؛ دعائم الاسلام : 1 / 394 ؛ مجمع الزوائد : 1 / 8 ؛ احكام القران : 3 / 531 ؛ كنز العمال : 7 / 72 ؛ مستدرك الحاكم : 2 / 148 . ( 2 ) . براى آگاهى بيشتر نك : صحيح البخارى : 4 / 120 ؛ كتاب الحدود باب رجم الحبلى من الزنا ؛ الطبقات الكبرى : 2 / 263 ؛ كنز العمال : 4 / 56 و 60 ؛ العقد الفريد : 3 / 61 ؛ مروج الذهب : 1 / 414 ؛ الامامة و السياسة : 1 / 12 و 14 ؛ تاريخ ابن عساكر : 6 / 90 ؛ كنز العمال : 3 / 134 ؛ السيرة الحلبية : 3 / 397 .